Het bekertoernooi is vaak de spreekwoordelijke kers op de taart. Een mooi extraatje, zeker als het goed gaat. Voor sommige clubs is het een hoofdprijs, denk hierbij maar eens aan euforie die in Arnhem ontstond na het winnen van de “Dennenappel” tegen AZ op 30 april 2017. Volle pleinen in de stad en één groot feest.

Voor SML O.17-1 is het ook zo’n seizoen. De taart (lees: competitie) is niet meer zo lekker, na stevige en terechte nederlagen tegen achtereenvolgens CSV Apeldoorn (6-1!!!), HVCH (1-2) en Margriet (4-1). Het gat met de bovenste plaatsen is (te) groot geworden. Helaas, maar de ploeg is niet stabiel genoeg om aanspraak te kunnen maken op een hoge klassering in de reguliere competitie, terwijl het hiervoor eigenlijk wel de kwaliteit heeft. Te veel BV-tjes en te weinig samenhang.

Ter voorbereiding op de kwartfinale van de beker speelde de ploeg afgelopen woensdag tegen NEC O.17-2, een sterke tegenstander die in de voorbereiding al een keer met  1-4 te sterk was op Sportpark De Bakenberg. Overigens niet vreemd aangezien NEC twee divisies hoger speelt. Dit keer werd er gespeeld op sportcomplex “De Eendracht” te Nijmegen. En het was weer eens zo’n avond… De genoemde BV-tjes hadden er zin in en vooral: ze hadden er samen zin in. 

Het vooraf hoger aangeslagen NEC kwam er niet aan te pas en mocht, met dank aan de uitstekend thuis-fluitende NEC scheids, de Nijmeegse handjes dichtknijpen dat het uiteindelijk maar 2-4 voor SML werd. Dit gaf de burger moed voor de bekerclash van zaterdag. Een hele grote domper op de avond was het uitvallen van de leider en aanvoerder van het team: Ton. Een naar het laat aanzien ernstige knieblessure. Vanaf deze plaats nogmaals veel sterkte en hopelijk ben je er snel weer bij!

CSV’28 uit Zwolle was de tegenstander in de kwartfinale van de beker. En SML was gewaarschuwd. De opponent uit Zwolle had inmiddels een reputatie opgebouwd als reuzendoder. Zelf spelend in de eerste klasse, maar op weg naar de kwartfinale van het bekertoernooi het eindstation voor ploegen als bijvoorbeeld CSV Apeldoorn. Ja, datzelfde CSV Apeldoorn dat SML een paar weken geleden met 6-1 van de mat speelde. Kortom SML kon de borst nat maken. Althans dat was de verwachting op voorhand van alle kenners. Het zou een echte bekerwedstrijd worden met veel duels en strijd!

Niets was minder waar. Een zonovergoten Sportpark De Bakenberg was het toneel voor een duel tussen twee ploegen dat eigenlijk nooit spannend werd. SML was superieur, zowel technisch als tactisch een maatje te groot voor onze gasten uit Zwolle. Overigens een zeer sportieve opponent met een uitstekende wedstrijdinstelling.

De BV-tjes hadden elkaar ook vandaag weer gevonden en de 1-0 ruststand was een zeer povere afspiegeling van de verhoudingen op het veld. In het tweede bedrijf liep SML soepeltjes weg naar 3-0 en de strijd was definitief beslecht in het voordeel van de zwart-witten.

Het werd uiteindelijk 3-1 voor de statistieken en dat was loon naar werken voor de ploeg uit Zwolle. Conclusie: als de BV-tjes het kunnen opbrengen om samen te werken, zouden de eerder genoemde kersen wel een heerlijk zoet dessert van het seizoen kunnen worden!

Mits deze instelling ook in de halve finale (en hopelijk finale) aan de dag wordt gelegd. Zo niet dan worden het hele wrange kersen en gaat het seizoen als een nachtkaars uit. Wordt ongetwijfeld vervolgd.