De strafschop, penalty, pingel. Voor de oudere lezers onder ons;  voeger was het 4 corners: penalty op de pleintjes en veldjes in de buurten. Het Nederlands XI-tal heeft enige jaren op de grote toernooien last gehad van een penalty-trauma (WK’s van 2014, 1998 en EK’s van 1996 en 2000). 

Kortom hoe makkelijk het ook lijkt, een vrije schietkans van 11 meter met de keeper die niet van de lijn af mag… Het moment in de wedstrijd, de stand in de wedstrijd, welke wedstrijd, allemaal factoren die van invloed zijn op de spanning en belasting van de strafschopnemer. Niet voor niets hebben veel grote spelers op belangrijke momenten wel eens een strafschop gemist; Platini, Messi, Ronaldo, Seedorf, Kluivert, Baresi… deze lijst kan nog met tal van namen worden uitgebreid.

Beroemde voorbeelden van stafschoppen die wel succesvol uitgevoerd werden, zijn bijvoorbeeld Neeskens in de WK finale van 1974 (hard en hoog), de Cruijff – Olsen variant tegen Helmond Sport in 1982 (soort één-tweetje) en natuurlijk de “Panenka”, vernoemd naar Antonín Panenka, die de beslissende strafschop met soort stiftje scoorde tegen de keeper van West-Duitsland, Sepp Maier, in de EK Finale van 1976. Een variant die met enige regelmaat nog steeds wordt gekopieerd in het huidige voetbal.

De bekerwedstrijd tussen DVV O.17-1 en SML O.17-1 draaide afgelopen zaterdag ook uit op een strafschoppenserie. De reguliere speeltijd leverde geen winnaar op (1-1). Enkele weken gelden waren de mannen van Warner in de competitiewedstrijd tegen dit zelfde DVV volstrekt kansloos (5-1) en ook deze keer startte DVV met de bekende strijdwijze: kick-and-rush. 

Echter deze keer was SML hier beter op voorbereid. Er werd snel druk op de bal gegeven om te proberen de lange bal er uit te halen en het spel van DVV te ontregelen. De keeper van DVV heeft echter ook een cursus : het geven van lange ballen” gevolgd en in plaats van de spelers knalde de doelman dit keer alle ballen zo ver mogelijk blind naar voren. Een beproefd systeem, maar zoals aangegeven SML was er deze keer op voorbereid, waarbij een speciale vermelding voor Ton op zijn plaats is. Als een echte veldheer en aanvoerder heerste hij achterin tegen zijn oude club, verloor geen duel en ging voorop in de strijd.

Heel langzaam voetbalde SML zich onder druk uit en naar mate de wedstrijd vorderde kreeg SML steeds meer grip op het duel. Voetballend was SML een klasse of 2 beter, maar DVV bleef gevaarlijk vanuit de omschakeling. De 1-0 van de rechtsbuiten van DVV was onverwacht en weerspiegelde op dat moment niet de krachtsverhoudingen op het veld. Maar waar de afgelopen weken SML een dergelijke ‘tik” mentaal moeilijk te boven kwam, bleef de ploeg nu gedisciplineerd spelen en was het wachten op de gelijkmaker. Die kwam dan ook: 1-1. In het restant van de wedstrijd bleef SML de bovenliggende partij, maar had het geen geluk in de afwerking en dus werd het na 80 minuten strafschoppen….

Spannend. Een nieuwe volgorde, niet meer om en om, maar SML, 2x DVV, 2x SML, etc.. DVV bezweek onder de spanning en miste 3 van de 4 genomen strafschoppen, waarbij Pim zich liet gelden als een echte penalty-killer (2 reddingen), SML scoorde 3 van de 5 strafschoppen, waardoor de laatste penalty van DVV niet meer genomen hoefde te worden. SML bekert door en plaatste zich zeer verdiend bij de laatste 8 van het bekertoernooi.

Een mooie afsluiting van een hectische eerste seizoenshelft met trainers perikelen,  (helaas) enkele hele zware blessures (kruisband, gebroken middenvoetsbeentje), de “kleedkamer-roof”, wisselende prestaties op het veld, maar nooit saai. Altijd voldoende stof om over na te praten. Volop kansen na de winterstop in zowel de competitie als de beker. Wordt ongetwijfeld vervolg!