Zaterdag 27 oktober, ESA O10-3 komt op bezoek bij SML, veld 4B is vandaag de locatie waarop de titanenstrijd gaat plaatsvinden, en een titanenstrijd werd het. De verslaggever van dienst noemt een aantal zaken, SML op dikke achterstand, een onmogelijke inhaalslag, een zinderende en zeer spannende slotfase.

[verslag gaat verder onder de foto’s]

IMG 20181027 WA0012IMG 20181027 WA0012IMG 20181027 WA0012IMG 20181027 WA0012

De KNVB heeft vandaag rekening gehouden met het vrijwilligers bokbierfeest op de avond voor de wedstrijd, de mannen worden om 10.30 verwacht bij SML, om 11.00 zal het startsignaal klinken. De spel begeleider van dienst is Wieger, waarvoor dank!

Als de mannen van SML op het lekkere natte gras in een prachtige najaarszon komen aanlopen zijn de mannen van ESA al druk bezig met een goede warming up. Ook SML gaat aan de slag, een oefening met schouderduwen en fanatieke sprint wordt gedaan en daarna de rondo terwijl Bo, Tijn, onze keeper, inschiet. En na een korte bespreking met de technische staf en nog even lekker afwerken op de goal gaat de wedstrijd van start.

Voordat al het, in grote aantallen aanwezige, publiek hun plek heeft gevonden ligt de 0-1 al achter de keeper, de boys van SML zijn nog niet wakker maar nu wel.

Op de reservebank hadden Melle en Max plaatsgenomen, in de goal Tijn en in het veld Bo, Jorn, Joep, Ruben en Guus. Een volledige selectie, heerlijk voor de technische staf maar ook lastig, iedereen wil spelen en iedereen was vandaag zeer goed.

Terug naar de wedstrijd, ook de 0-2 lag er vlotjes in. ESA is goed aan het voetballen, is fysiek, combineren mooi en weet SML een paar keer goed onder druk te zetten. Maar ook bij SML begint het langzaam aan te lopen, de 1-2 valt na een schitterende combinatie tussen Melle en Ruben, mooi boys dat is prachtig voetbal en waar het publiek voor komt. Desondanks kijkt SML na een tijdje tegen een 2-6 achterstand aan.

In de rust wordt dit besproken met de jongens, de technische staf voelt dat wij eigenlijk beter zijn maar SML komt er nog niet doorheen.  Er wordt afgesproken om nog een paar tandjes extra bij te zetten. En dat gebeurd! En hoe! Langzaam maar zeker kruipt SML richting de goal van ESA, er wordt goed gespeeld, hard gewerkt, de bal overspelen, elkaar ballen gunnen en elkaar helpen, met elkaar praten over wie staat waar, iedereen speelt een topwedstrijd. Voor de goal niet zelf schieten maar “gewoon” afleggen en zo een zeker doelpunt creëren.  De oooo’s en aaaa’s klinken over het gras, auto’s op de schelmseweg komen bijna tot stilstand, van schrik valt er een hockeystick bij onze buren, het is dan ook retespannend, en dan …en dan is het (niet opeens maar gewoon dik en dik verdiend) 6-6. En de winnende hangt misschien ook nog wel in de lucht.

Het spel gaat op en neer in de laatste minuten, de mannen van ESA zijn moe, de jongens van SML willen nog wel even en kunnen ook nog wel, en dan de 7-6, SML staat voor! Maar ESA gaat op zoek naar de gelijkmaker en maakt die ook, 7-7, een hele goede uitslag waar iedereen mee kan leven. Alle spelers, ouders, familieleden, kennissen, passanten, bestuurders, hockeyspelers hebben genoten en alle spelers ook.

Genieten!

Teamnieuws