Zaterdag 30 september, RKSV Driel JO11-3 vs. SML JO11-4

Afgelopen zaterdag konden de jongens van SML JO11-4 eens lekker uitslapen. Op het programma stond de uitwedstrijd tegen Driel. Het zou van begin tot het eind een tactisch schaakspel worden, met een onverwachte winnaar.

Het begon al bij aankomst, waar de -overigens uitermate vriendelijke- mensen van Driel ons overvielen met een meesterzet. De kleedkamersleutel was niet beschikbaar. Dat was al zo drie kwartier voor de wedstrijd en dat bleef zo tot een kwartier voor de wedstrijd. Blijkbaar was de roem van tacticus Martin Kugel hem vooruit gesneld en wilde men deze gewiekste coach niet teveel tijd geven om z’n masterplan uiteen te zetten.

Na een wat onwennig begin lieten de jongens van SML al snel het balletje rondgaan. Tik-tak, tik-tak, zoefffff, de spelers van Driel hadden het nakijken. Vloeiende een-tweetjes, soepele solo’s, SML was aan alle kanten de betere ploeg. Aan de kant knikten de meegereisde supporters eens geruststellend naar elkaar. ‘Kat-in-het-bakkie’, dit technische surplus kon niet anders dan uitmonden in een klinkende zege.

Max en Thomas stonden achterin te verdedigen als een dikke, betonnen muur. Geen doorkomen aan. Guus, Luteijn, Milo en Thijmen blonken uit in mooie dribbels en steekpasses en Florian en Felix stonden voorin klaar, geslepen loerend en gaten trekkend om de machine draaiende te houden. Keeper Jonas hoefde nauwelijks in actie te komen, maar de enkele keer dat er een rood-wit shirt in zijn buurt kwam, trad hij kordaat en vastberaden op. Hier viel niets te halen voor de Drielenaren.

Driel

Net toen een enkele toeschouwer z’n telefoon ging checken om te zien of er wel genoeg geheugen op stond om alle doelpunten te kunnen bijhouden, lag de bal in het net. Maar dan wel in het verkeerde. 1-0 Driel. Hoe kon dat nou?

Vijf minuten later was deze vergissing weer recht gezet. Felix draaide handig weg van een tegenstander en legde de bal eindelijk in het netje. 1-1. En rust.

In de rust zette Martin iedereen nog even goed op scherp. De verbazing was ook in de ogen van de spelers af te lezen. Hoe konden ze zoveel beter zijn en toch slechts op 1-1 staan? De algehele teneur was dat dit varkentje dan maar in de tweede helft gewassen moest worden.

En SML ging door waar het de eerste helft aan begonnen was. Stormen, soleren, combineren… eigenlijk ging alles goed tot de laatste pass. Of bij de laatste aanname. Dan zat er weer net een been tussen. Dan stond de keeper weer net op de goede plek, dan weer werd er te slordig afgewerkt.

Driel 2

En wie de wetten van het voetbal kent, weet wat er vervolgens gebeurde. Volledig onverwacht kwamen de aanvallers van Driel in een 3 tegen 1 situatie te staan. 2-1. En op dat moment zag je het gebeuren. Knak. Knak. Knak. Knak en knak. Daar gingen de hoofden naar beneden. Dit kon toch niet waar zijn?

Nog eenmaal werd er aangezet. Maar dit keer met minder overtuiging. Hier en daar gingen schouders hangen. Spelers lieten vertwijfeld hun mannetje lopen en ineens werd Driel de betere ploeg. Driel, de ploeg notabene die 40 minuten alleen maar witte rugnummers op zwarte shirts had gezien. De ploeg die nauwelijks in de wedstrijd zat en blij was met een 1-1 ruststand. Deze Drielenaren liepen ineens verdiend uit naar een 3-1 overwinning.

En weer ging het van knakkerdeknak. SML was mentaal gebroken. De 4-1 eindstand was eigenlijk een logisch gevolg.

Jammer dat de Arnhemse jongens zichzelf tekort deden. Het grootste deel van de wedstrijd werd er gewoon goed gespeeld. Maar mentaliteit is ook een kwaliteit. En misschien zelfs wel de belangrijkste kwaliteit waar deze jongens aan moeten werken dit jaar. Niets mis mee, een mooie uitdaging voor deze boys.

Volgende week kans op revanche. Eens zien of de koppies de volle 50 minuten fier overeind blijven. Ongeacht de stand.

Driel3

 

Teamnieuws