4-11-2017

OSC JO10-1-SML JO10-1

SML JO10-1 net te laat op stoom tegen OSC

Eindelijk was het weer zaterdag, de leukste dag van de week, want er mag weer worden gevoetbald om het echie. De sfeer zat er goed in onderweg, er werd gezongen uit volle borst, maar of de tegenstander onder de indruk zou zijn geweest van het songmateriaal van deze equipe, durfde de trainers te betwijfelen. Zelf gaven ze al niet het goede voorbeeld, door de weg kwijt te raken in metropool Oosterhout. Ze konden het veld bij wijze van spreken ruiken en zien zelfs, maar er geraken bleek lastiger. Snelheid is niet belangrijk zei Willem van Hanegem ooit, als je maar op tijd vertrekt. Daar zou ik graag aan willen toevoegen: Timing is niets als je de weg niet weet. Hoewel Oosterhout toch echt niet het einde van de wereld is en iedereen ruim op tijd aanwezig was, kwam het team van SML zeker voor hun doen laat op het veld. De warming-up bestond uit niet veel meer dan los schudden en sprintjes trekken en Broes werd maar amper ingeschoten. Dat was dus een zware dobber voor de nogal bijgelovige assistent trainer van dienst Bart. Toch waren de jongens lekker fel en hadden er allemaal zin in. Dat het binnen een minuut dus 1-0 stond voor de thuisploeg, was een lichte verrassing. Dat gold ook duidelijk voor de spelers, die toch goed uit de startblokken leken te komen. De koppies gingen wat omlaag toen nog geen minuut daarna de 2-0 er ook al in lag. De anders zo noeste verdediging leek te zwalken en de aanval strandde keer op keer te vroeg. Lucas en Dries bleven proberen het tempo hoog te houden, maar moesten ook verdedigend teveel dicht lopen om nog echt effectief te kunnen zijn. Na de 2-1 van Ties die geen last leek te hebben van de achterstand, werd een ommezwaai verwacht, maar die bleef vooralsnog uit. De 3-1 kwam en 4-1 viel er ook in en hoewel Ties dichtbij zijn tweede kwam en Broes een onterechte penalty overkeek, mochten we met een 4-1 achterstand de rust in. Heer Bommel zou hebben gezegd; toe Tom Poes, verzin een list. Maar hoewel beide coaches heren van stand zijn, moesten ze de list toch zelf gaan bedenken.

Die kwam er in de tweede helft min of meer, door het loopvermogen van Thomas in te zetten op rechts en Pelle in de spits te zetten met Ties. Twee spitsen dus! Dan heb je lef. Maar met een dergelijke achterstand deed SML wat Ajax hetzelfde weekend niet durfde. Thomas leek ontketend want de ene na de andere voorzet kwam van zijn sloffen. Nu was het dan ook aan ons om binnen een minuut te scoren en Ties kreeg loon naar werken met het intikken van de 4-2. OSC bleef ook scoren, maar ondanks de 5-2 en de 6-2 die van grote schoonheid waren, werd SML stilaan sterker en kreeg het beste van het spel. Thomas blijft altijd op zoek naar een doelpunt en als dan zijn schot tegen de lat kaatst, staat daar Pelle om in te tikken 6-3. Lucas lijkt weer helemaal terug in de wedstrijd en meteen loopt alles weer als gesmeerd. Floris Willemeur lijkt in de pauze een raketje in zijn sokken te hebben gestopt, want die rent in ene van links naar rechts met een rotsnelheid en weet een paar keer knap te redden. Stijn regisseert weer de verdediging en er worden minder aanvallers van de tegenstander vrij gelaten voor Broes. We zitten dan al wel redelijk tegen het einde van de pot, maar het is goed te zien dat we over dergelijke veerkracht beschikken. OSC blijft gewoon doen wat ze in de eerste helft ook deden en speelt niet in eens minder. Ze maken de 7-3, maar kort daarna knalt Pelle de 7-4 binnen. De 8-4 en 9-4 volgen snel, waarbij dat laatste doelpunt een communicatiefoutje in de verdediging van SML was en niets zei over de manier waarop we inmiddels aan het voetballen waren. Pelle vervolmaakt met een gerichte volley zijn hattrick en als toetje komt in de slotfase Floris Westerhuis mee naar voren om heel knap de 9-6 te maken. Hard en zonder aarzelen rond hij zijn actie af en je zou kunnen stellen dat we op basis van de tweede helft qua doelpunten gelijk hebben gespeeld en qua inzet hebben gewonnen, maar de KNVB doet niet aan jurysporten en dus hebben we verloren. Bah…want de jongens hadden meer verdient. We zijn niet weg gespeeld, maar de bal is rond en voetbal is simpel, wie er meer scoort wint, wie er meer tegenhoud niet altijd. Na afloop was de sfeer van de heenweg er nog steeds en werden er al plannen gemaakt voor de volgende week, want dan wacht RKHVV. Thuis op de Bakenberg, dat wel, maar toch…..altijd lastig

bart

Teamnieuws