28-10-2017

Op waarde geklopt

Alles zag er deze zaterdag uit alsof we eindelijk eens konden afrekenen, met het team uit Bennekom. De jongens waren in vorm, het weer was oke en we speelden thuis. We speelden zelfs op het zelfde veld als waar we begin dit jaar om de beker nog wisten te winnen van deze club. Dat was dan weliswaar het tweede elftal, maar hij telde wel. Kortom er kon niets misgaan. En toch gebeurde dat. Lucas had in het begin nog de openingstreffer op de slof liggen, maar nadat deze net naast ging, was het initiatief geheel bij Bennekom. Je zou natuurlijk kunnen zeggen dat als die openingsgoal er wel in gaat, je een heel andere wedstrijd krijgt, maar wie erbij was kan slechts een diepe buiging maken voor het elftal van de rood witten. Ze speelden gedreven en met lef en wisselde mooie combinaties af met lange ballen op de diepe spits. Duels werden niet geschuwd en het duurde een dikke helft voor onze mannen daar antwoord op hadden en toen was het eigenlijk al gebeurd. Zeker de eerste helft ging de vergelijking Feyenoord-Manchester city op, hoezeer onze jongens hun best ook deden, de tegenstander bleef ze de baas en na een kwartier keken we dan ook al tegen een 0-4 achterstand aan. Dan moest ook nog eens Dries naar de kant omdat na een onschuldige botsing de tegenstander per ongeluk op zijn arm was gaan staan. Een paar gelijke dikke blauwe stippen sierde zijn bovenarm, maar welke sterspeler loopt er nu nog zonder tattoos rond. Its all in the game. Het was echter zeker niet zo dat de mannen van SML het koppie lieten hangen. Waar ze konden vochten ze voor de bal en als er niet zo werd verdedigt had het er erger uit gezien. Natuurlijk krijg je chaos in de ploeg als je zo wordt weg gespeeld, maar het siert de mannen dat ze wel vast bleven houden aan iets en in de 22e minuut resulteerde dat dan ook in een wilskrachtdoelpunt van Floris, waar de Bennekomse verdediging geen antwoord op had. Daar baalde de tegenstander zo van, dat ze meteen de gas er weer op gingen zetten en we de rust in konden met een stand van 1-5. De tweede helft bood iets meer voetbal aan Arnhemse zijde, hoewel je dat dan weer niet terug zag in doelpunten, iets waar de tegenstander gewoon lekker me doorging. Al na een minuut lag nr 6 erin en kort daarna nr 7 via een prachtig boogballetje, waar iedere liefhebber voor naar het stadion komt. Broes had het in tijden niet zo druk gehad en met al die tegendoelpunten zou je haast vergeten dat hij ook nog een paar schitterende reddingen had. Ties, Pelle en de herstelde Dries kwamen de twee Florissen en Stijn te hulp waar dat nodig was in de verdediging, maar er viel weinig meer te redden. Toch leek het even nog te kantelen toen bij een stand van 1-12, Floris Westerhuis bijna op miraculeuze wijze zijn tweede goal erin tikte, maar de keeper met een discutabele redding het feestje voorkwam. Dat had de scheids ook gezien en de bal ging op de stip. Was dit dan het keerpunt? Penaltykiller Thomas grijnsde al van oor tot oor, want hij wist net als alle anderen die hem wel eens bezig zien in de penaltycup op maandag en woensdag, dat die bal erin zou gaan en inderdaad, ging hij keihard en zonder risico de touwen in. Meteen werd er al geïnformeerd, hoeveel tijd er nog was, maar hier was de scheids ook eerlijk in. Nog even werd er doorgespeeld en nadat Bennekom de 2-13 ook nog wist te maken, was het echt voorbij. Verliezen is nooit leuk en zeker niet met zulke cijfers, maar geklopt worden op waarde is dan nog een beetje acceptabele vorm ervan. Hopelijk gaat het niet in de kleren zitten en staan we volgende week weer fris op de mat. Dan wacht OSC uit in Oosterhout………altijd lastig

bart

Teamnieuws