23-9-2017

JO10-1 poetst doelsaldo op

Het was het weekend van de verassende uitslagen. Dat las je overal op alle internetpagina’s en krantenartikelen. En zo was het ook te zien op sportpark de Bakenberg. JO10-1 trad aan tegen JO10-2, beide van SML. Dat kon niet anders dan een spannende pot worden met net even dat beetje extra. Een type wedstrijd dat met niets is te vergelijken. Kom er maar eens om. Beide teams trainen op dezelfde accommodatie en spelen thuis in hetzelfde stadion. Veel spelers hebben met dezelfde trainers gewerkt, de meeste spelers hebben wel eens samen gespeeld en 3 spelers van JO10-1 speelde vorig seizoen nog bij de tegenstander van deze zaterdag. Daarbij vergeleken is Feyenoord-Exelsior zelfs een nietszeggende derby. De teams zijn doorgaans best aan elkaar gewaagt. Door het hoge niveau van de SML jeugd, ligt het allemaal dicht bij elkaar. Dat blijkt wel uit de manier waarop Floris, Stijn en Ties, haast geruisloos zijn ingevoegd bij de voormalige F1 en doen alsof ze nog nooit voor een andere ploeg zijn uitgekomen.Dat het tweede tot de tanden toe gewapend het veld op zou komen was dan ook de verwachting en hield in dat het werken zou worden voor onze jongens om hun eer te redden. Helaas voor de neutrale toeschouwer bleek niets minder waar. Helemaal in het begin was de match nog wel in evenwicht, maar nadat keeper Kervisly twee keer keurig achter elkaar wist te redden en een balletje van Thomas net iets te hoog was om het net te bollen, was het startsignaal voor de aanvalsmachine van JO10-1 gegeven. Een door Stijn vakkundig opgezette aanval vanuit het centrum, ging via Thomas naar de grote teen van Dries die maar net miste. Kort daarna schiet Dries de verwachte openingstreffer binnen, na een bijna soortgelijke aanval. Als niet veel later Thomas de bal mooi weet te controleren en in te knallen is het alleen nog maar te hopen dat het team van Maarten en Marcel de rug recht en doet waar het op mooie dagen zo goed in is, knokken. Een aantal spelers doet dit ook maar na het intikkertje van Ties, is het verschil te groot om alle spelers scherp te houden lijkt het. Geen speler van coaches Vincent en Trinko verzaakt en woorden als totaalvoetbal en galleryplay, gonzen langs de zijlijn. Natuurlijk een beetje over de top, want onze jongens krijgen er ook de ruimte voor, maar feit is dat ze blijven voetballen, zowel voor als achter. Verdediger Flo levert heerlijke combinaties met aanvallers Ties en Pelle, maar vergeet zijn verdedigend werk niet. Dries verdedigt scherp mee bij een van de weinige situaties dat het gevaarlijk wordt voor Broes, maar geeft een minuut later de bal voor op Pelle, die hem cool en efficiënt in rolt en e stand op 4-0 brengt. Na de schitterende Bergkampgoal van Lucas is het verzet al voor de rust gebroken, waarvan Dries optimaal profiteert en met een heuse volley de ruststand op 6-0 brengt. De tweede helft begint met Roemer op de goal van de tegenstander en dan duurt het eventjes voor er kan worden gescoort, maar dan is daar Ties die met een omhaal bijna raak schiet en twee minuten later met een zacht balletje alsnog zijn tweede goal maakt. Weer is er de combinatie Flo, Pelle en Ties en deze keer levert het Ties zijn hatrick op. Bij totaalvoetbal maken ook verdedigers zuivere doelpunten en dus komt na een 1-2tje tussen Dries en Flo de bal bij Floris die snoeihard en loepzuiver inschiet en is het 9-0. Dat ook pech gaat meespelen als het allemaal tegenzit wordt bewezen als in de tweede fase van de tweede helft de bal net voor langs gaat bij het hok van Broes, die ondanks de verveling scherp blijft opletten, knap. De focus van het eerste wordt nu wat minder lijkt het en pogingen van zowel Flo als Pelle gaan net mis. Je raakt als toeschouwer ook wat verwend met een dergelijke voorsprong en net als je denkt dat het beste eraf is, staat Thomas op en geeft de bal op Flo die dan eindelijk zijn dik verdiende goal keihard kan intrappen. Als beloning voor die voorzet mag Thomas dan op aangeven van Pelle de 11-0 maken, waarna een moeilijk te beoordelen goal valt die volgens Pelle op naam van Dries moest komen en volgens de schrijver van dit stuk op naam van Pelle. Ook onnauwkeurigheid sluipt erin als het makkelijk gaat en aangezien Pelle meer kijk op het spelletje heeft dan de complete pers bij elkaar gaan we maar uit van zijn visie en tekent Dries voor de 13-0. Thomas staat in de eindfase symbool voor de kracht van het hele team. Blijven kijken en blijven voetballen. Hij weet met een lange bal Pelle te vinden, die vervolgens de bal goed afschermt en lang bij zich weet te houden, totdat hij een gaat heeft gevonden om de 14-0 binnen te prikken.

De gevoelens zijn dubbel. Natuurlijk is winnen fijn en liefst met grote verschillen. Maar liever tegen een tegenstander die wat onbekender is. Zeker omdat we allemaal weten dat de verschillen wel eens kleiner zijn geweest en JO10-2 tot veel meer in staat is. Er waren blessures, er waren zenuwen en er was wat moraal geknakt en volgens Simon Zevenhuizen was het allemaal te doen geweest om JO10-1 aan de titel te helpen door hun doelsaldo op te laten poetsen. Wie zal het zeggen. Wat we toch ook zagen was een ploeg die bleef voetballen tot de laatste minuut, waar de gunfactor haast aandoenlijk was (Nee Stijn zelf! Zelf!) en waar iedere speler op iedere linie actief was en dat bied hoop voor de toekomst. Heren bedankt! Over toekomst gesproken………komende zaterdag, Bataven uit….altijd lastig

bart

Teamnieuws