Vechtmachine JO10-1 blijft in de race

De jongens van JO10-1 hadden hun voetbalschoenen nog nat van de dag ervoor. Doorweekt kwamen ze terug, die vrijdag. Maar geen wanklank. Van niemand. Dat kon ook niet anders, want deze mannen hebben een missie. Onder leiding van de nieuwe generaal Vincent en meesterbrein Trinko worden nieuwe patronen bedacht. Strategieën worden uitgedokterd. Met militaire precisie wordt gebouwd aan een onverslaanbare vechtmachine.

Dat hebben ze geweten, de jongens van DTS JO10-1. Het werd een heroïsche strijd, daar in Ede. De eerste 5 minuten begon DTS stormachtig te beuken op het aanvankelijk wat wankele verdedigingsapparaat van SML. We hadden niet mogen mopperen als we al snel tegen een 2-0 achterstand hadden aangekeken. Maar na de onwennige beginfase kwam er onverzettelijkheid op de gezichten van de mannen. Dries, Stijn en Floris stonden te verdedigen als echte kerels. Het publiek stond oprecht te genieten van de over-mijn-lijk-mentaliteit van Floris. Van Dries die zich telkens weer goed wist op te stellen en er vaak net een teen tussen kon krijgen. Stijn die in de 1-tegen-1 het vaak o-zo belangrijke slot op de deur was. En langzaam begon de wedstrijd te kantelen.

Lucas heerste op het middenveld en wist Floris, Pelle, Thies en Thomas vaak te vinden. We zagen een-tweetjes in de voorhoede die we zelden gezien hadden. Thies trok gaten en bleef in beweging, Pelle voelde zich lekker op de rechterflank en strooide met steekpasjes, Thomas had een paar mooie acties maar was ongelukkig in de afronding en Floris begon wat onwennig maar groeide snel in de wedstrijd. De 0-1 kwam dan ook niet helemaal onverwacht. Floris dreef van achteruit de bal op, vond Thies en die beukte de bal in de rechterbovenhoek. BAM, 0-1! Jammer wist DTS twee minuten later al de gelijkmaker te scoren. Uiteindelijk mochten we niet mopperen dat we met een 1-1 de rust inging. De gelijkmaker vlak voor rust was verdiend.

Na de rust zagen we een scherp SML. Het veld werd mooi groot gehouden, Stijn, Floris en Dries hadden de boel verdedigend goed op orde en voorin wisten de jongens elkaar makkelijk te vinden. We zagen een minuut of tien lang hogeschoolvoetbal van onze jongens. Lucas omspeelde knap een aantal blauw-witte krijgers, trok de bal scherp voor en Thies wist met een slimme hockey tip-in de bal achter de keeper te werken. DTS was nu duidelijk van slag en iedereen voelde dat de wedstrijd in het slot gegooid zou gaan worden. Zes goede tot zeer goede kansen op rij worden gemist. Maar jongens, wat vinden onze jongens elkaar makkelijk. Maar dan… tsja, dan weet je dat-ie aan de andere kant valt. Doelpunt DTS, 2-2.

Thomas, daarvoor een paar keer ongelukkig in de afronding, weet nu wel het net te vinden. 2-3. Loon naar werken. Zouden we de wedstrijd nu dan in het slot kunnen gooien? Nee, helaas. Weer is het DTS dat terug komt in de wedstrijd. En daarna is het te danken aan Broes dat we zelfs niet op achterstand komen. Twee keer maakt hij goed z’n goal klein en een keer is hij er op tijd uit wanneer een DTS-er gevaarlijk doorbreekt. We zitten nu in een fase dat de wedstrijd gekanteld is. DTS is nu de bovenliggende partij. Toch voelt de 4-3 als onnodig. Willen we doorgaan in de beker, dan moéten we minimaal gelijk spelen vandaag.

Met verbeten bekkies trekken de zwart-witten naar voren. Bij corner nr. 15 is het eindelijk raak. Dries stelt zich slim op, Pelle ziet het, bereikt Dries die zonder aarzelen de bal in de lange hoek werkt. 4-4! Niet veel later is het afgelopen. Terechte uitslag. Onze mannen hebben een fijne pot laten zien. Op naar Blauw Geel.

Aldus verklaard onder Ede, uw gastschrijver

Teamnieuws